czwartek, 25 listopada 2010
Wiersz pochodzi z antologii
Międzynarodowego Festiwalu
XXXVII Warszawska Jesień Poezji
"...Bo zostanie owo"
Miłosz Kamil Manasterski
ŚMIERĆ NA WIATRACZNEJ
umrzeć na Wiatracznej
można tak samo
jak w każdym innym miejscu
choć zapewne lepiej
zobaczyć Rzym i umrzeć
niż umierać widząc Wiatraczną
nie każdemu dany jest wybór
dlatego na pocieszenie
niebo jest tu czasem niebieskie
jak we Włoszech
śmierć na Wiatracznej
przecina rozgrzane powietrze
z prędkością 100 kilometrów na
godzinę
lub szybciej
żałobny pisk hamulców
dzwony w pobliskim kościele
nerwowe słowa kierowców
wystarczą za cały ceremoniał
co dzień
anioły z porannej zmiany
ściągają na pobocze
małe ciała psów i kotów
nad którymi nikt nie płacze
troskliwie okrywają je
czarnym całunem asfaltu
